september 10, 2015 - admin

Sloterdijk’s demagogie

Sloterdijk heeft met zijn laatste boek op zeer geniepige wijze weer een poging gedaan alles naar zijn hand te zetten.

Toen zijn boek “Je moet je leven veranderen” werd gepubliceerd was dat een betoog waar de mensheid in die tijd weinig aan had. Dat was mijns inziens ook een poging om alles naar zijn hand te zetten (zie mijn eerdere artikel “De demagogie van Peter Sloterdijk” op deze website). Maar de demagogie ervan is uitgewerkt en dus, een paar jaren later, en heel wat schrijfinspanning verder, is er een nieuw boek nodig “De verschrikkelijke kinderen van de nieuwe tijd” getiteld. Het eerstgenoemde boek had niet tot de veranderingen geleid die hij zo graag wilde. In dat boek schreef hij nog dat de crisis “de enige autoriteit” was, nu werpt hij zichzelf op als autoriteit en leider, om “de catastrofe” te voorkomen: “We moeten leren.” Alsof we dat niet allang doen. Hij haalt Heidegger er nog bij, om wat meer gewicht in de schaal proberen te brengen.

Daarvoor wilde hij nog de staat afbreken door te stellen dat we geen belasting meer moeten betalen. Dat wil hij kennelijk nog steeds, want belastinggeld zou geen “intelligent geld” zijn. Hij schrijft in zijn nieuwe boek dat we de revolutie niet meer (of nog niet?) moeten nastreven. Maar ondertussen is hij wel bezig gedachten te ontwikkelen (In “God, Geest en Geld” en “Giving & Taking”) die mensen ervan moeten overtuigen dat dingen anders moeten, hij pakt dingen dus subtieler, geniepiger aan. Sloterdijk is heel goed in “doen alsof”.

Laat ik enkele andere bedenkingen en ongerijmdheden plaatsen die men kan waarnemen bij Sloterdijk:

  • Sloterdijk stelt dat de vraag “Waar zijn we?” essentieel is in onze tijd. Nou we zijn in het schuim, lijkt me, want daar heeft hij het nou net over. En we bevinden ons ook niet in het schuim, in de virtuele ruimten op internet, in de gedeelde ruimtes (winkels, openbare ruimten), en we genieten bijvoorbeeld gezamenlijk van festivals en concerten. Maar laten we Sloterdijk een wedervraag stellen: Waarom eigenlijk die vraag stellen, de vraag “waar zijn we?”? Over beide vragen heeft Sloterdijk ongetwijfeld zijn gedachten, maar die ventileert hij niet.
  • Hij wilt stoppen met het betalen van belasting. Maar hij verkrijgt zelf wel inkomen uit belasting met zijn baan bij een onderwijsinstelling.
  • Mensen mogen zichzelf niet ontwikkelen, maar hij wil zichzelf wel vrij kunnen ontwikkelen (met zijn inkomen uit belasting dus).
  • Hij schetst in “De verschrikkelijke kinderen van de nieuwe tijd” een “diepzwart portret van de moderne mens”. En dat is dezelfde auteur als die van De Kritiek der Cynische Rede?
  • Mensen moeten hun leven veranderen en daarbij stelt hij de sport als voorbeeld. Ook bij het geven van geld moet dat leiden tot een sportieve competitie tussen mensen. Maar de sport zelf gaat volgens hem ten onder als gevolg van dopinggebruik.
  • In “Woede en Tijd” schrijft Sloterdijk dat Nietzsche ergens een fout maakt en dat Nietzsche meer kennis over een bepaald onderwerp had moeten hebben. Dit is ressentiment van Sloterdijk ten opzichte van Nietzsche.
  • In Sferen 2 schrijft Sloterdijk dat “airconditioning het grote politieke thema wordt van de 21e eeuw”. Dat is natuurlijk een heel rare opmerking, die vraagt om een interpretatie. (die interpretatie geef ik in mijn artikel “De demagogie van Peter Sloterdijk”)

Wat Sloterdijk schrijft in “Je moet je leven veranderen” over oefenen, om “co-immunisme’ te bereiken, lijkt me daarentegen juist nu uiterst belangwekkend. Niet dat het topprioriteit heeft, maar we zijn er volgens mij veel meer klaar voor dan toen Sloterdijk dat boek publiceerde en die boodschap heeft uitgedragen. Sloterdijk beweerde toen nog dat we op de “apocalyps” afstreefden en daarom moest je je leven veranderen. Sloterdijk belicht echter in “De verschikkelijke kinderen van de nieuwe tijd”, de gevaren van te snelle verandering en zegt dat we dat nu niet moeten doen: “we moeten leren”. Jaja.

Ik heb overigens “De verschrikkelijke kinderen van de nieuwe tijd” niet gelezen, ten principale doe ik dat niet (in andere publicaties heeft hij zijn gedachten wat mij betreft al voldoende naar voren gebracht), ik haal mijn informatie uit de beschrijving door de uitgever en recensies.

 

Bronnen:

Uitgeverij Boom

Wouter Kusters, “Sloterdijk conservatief?”, Filosofie Magazine, nr. 5, mei 2015.

Ik wil ook verwijzen naar mijn andere artikel op deze site “De demagogie van Peter Sloterdijk”, die ook veel van de inhoud van dit artikel bevat en ook de bronverwijzingen.

Uncategorized

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *