februari 6, 2017 - admin

Een glorende toekomst voor de veedieren..

Crowdfunding wordt steeds normaler gevonden, maar het potentieel ervan is nog lang niet bereikt. Crowdfunding kan ingezet worden ter oplossing van problematiek op het gebied van duurzaamheid, bescherming van de natuur en dieren en ook het dierenwelzijn in de veehouderij verbeteren. Dit artikel is toegespists op het laatste.

Er zijn drie problemen te onderscheiden en ik wijs alvast in de richting van de oplossing:

1) Er is een markteconomisch probleem: de markt voor biologische producten is te klein, biologische producten zijn duurder dan niet-biologische. Veel mensen hebben gewoon het geld niet om biologische producten te kopen. Die markt kun je vergroten door de winkelprijs omlaag te brengen. Niet zozeer de koopkracht, maar veeleer de prijzen hebben invloed op het koopgedrag van de consument. De consument maakt altijd een afweging of hij het geld dat hij heeft, of dat nou veel is of weinig, niet aan andere zaken wil besteden. Je moet prijzen dus niet verhogen (middels een vleestax of een hogere melkprijs voor de boeren), maar juist verlagen. Verder is het misschien ook nog zo dat bedrijven die duurzaam (willen) produceren elkaar anders kapot concurreren.

2) Er is een ethisch probleem. Mensen willen niet gebukt gaan onder een verantwoordelijkheidslast tijdens het doen van boodschappen in de winkel en wetende dat het probleem blijft bestaan. Niet zozeer de consument maar de burger, de mens zou verantwoordelijkheid moeten dragen.

3) Er is een bedrijfskundige probleem: winst gaat altijd boven dierenwelzijn. Dierenwelzijn moet voorop komen te staan.

We leven in een consumptiemaatschappij, maar crowdfunding brengt daar verandering in. Mensen geven geen geld uit, maar geven geld weg. Dat betreft een hele andere psychologie die een aardverschuiving in de economie teweeg brengt. Kosten die de biologische boer moet maken om te voldoen aan duurzaamheidseisen of eisen op het vlak van dierenwelzijn kunnen vermaatschappelijkt worden. De boer berekent zijn extra kosten niet door in de prijs, en vraagt dus geen hogere prijs aan de consument, maar de burger doet vrijwillig (en dus niet door een verplichte belasting) een gift aan de boer om de extra kosten te dekken. Met crowdfunding doneren mensen geld aan de boer waarmee de boer een extra bron van inkomsten krijgt om die kosten te kunnen dragen zonder dat de winstgevendheid van zijn onderneming daarmee in het gedrang komt.

De vraag is nu: wil de burger wel doneren? Ik denk dat het antwoord bevestigend is, maar dat ligt geheel aan de wijze waarop de crowdfunding wordt uitgevoerd. Crowdfunding moet spelementen in zich dragen wil het succesvol zijn. Een zo’n spelement (wat je ook nu al wel ziet) is dat geld wat gedoneerd wordt, wordt vermenigvuldigd (bijvoorbeeld verdubbeld of verdriedubbeld). Dat kan als rijken of bedrijven ook geld inleggen. Maar een donatie wordt niet zomaar verdubbeld, een donatie wordt enkel vermenigvuldigd als de gever (de gewone burger) een minimaal bedrag doneert. Dit is het tweede spelement. Het derde spelement, tenslotte, kan zijn dat geld alleen vermenigvuldigd wordt op bepaalde tijden.

Een nadere economisch analyse: nu kopen mensen veel producten uit de bioindustrie. Al die bestedingen gaan naar bedrijven die de dieren op een onverantwoorde manier behandelen. De gift daarentegen kan het (kleine) prijsverschil tussen wat een ‘goed’ product kost ten opzichte van een ‘slecht’ product compenseren. Al die bestedingen vloeien nu terug naar duurzame en verantwoorde productie.

Een betere melkprijs voor de boeren zet geen zoden aan de dijk. Dierenwelzijn wordt wellicht wat beter, maar niet veel. Er zijn altijd concurrenten die goedkoper leveren en supermarkten concurreren met elkaar. Boeren nemen zelf meer winst en hechten minder waarde aan dierenwelzijn dan mensen zouden willen. Geld gaat dan nog steeds voor het welzijn van de dieren. Je moet prijzen niet verhogen maar juist verlagen. Dan kunnen mensen met een lager inkomen ook biologisch kopen. Het is een illusie om te denken de schandalen van de bioindustrie zullen worden opgelost wanneer dierenwelzijn niet voorop komt te staan. Scherpere regels voor dierenwelzijn daar wil de politiek niet aan, want ze wil de boer niet te veel voorschrijven hoe die zijn bedrijf moet voeren en daar zit wat in. De eisen voor dierenwelzijn die de Dierenbescherming met het Beter Leven keurmerk daarentegen hanteert, komen tot stand in samenwerking met boeren en de boeren staan hier achter.

Een simpele schatting: Met een gift van E 10 en een daling van de verkoopprijs van 10 cent voor een pak melk kunnen er 100 pakken melk extra verkocht. Dat is een vermenigvuldiging van je gift met een factor 10, een zeer goede investering om voor een beter welzijn voor de veedieren te zorgen. Door middel van de gift bereik je dus veel meer dan door duurzaam te kopen. We keren het om!

Elke partij in de keten moet zijn verantwoordelijkheid nemen, behalve de gever, die het allemaal mogelijk maakt en die geeft. Dat laatste is eventueel ook als een soort van ‘absolute verantwoordelijkheid’ op te vatten. Mensen kunnen ook kleine donaties doen. Mensen zijn sneller bereid wat meer te betalen in de supermarkt, want ze voelen zich met hun handelen dan deel van de oplossing en niet zozeer verantwoordelijk. Het is verder niet uitgesloten dat biologische producten zelfs goedkoper zullen worden dan producten uit de bioindustrie, zodra de crowdfunding echt goed op gang komt.

Mensen gaan kwaliteit mogelijk meer waarderen, terwijl ze er minder voor te hoeven betalen. Biologische producten zijn kwaliteitsproducten. Kwaliteit is eigenlijk een bijkomstigheid, waarvan de boer financieel ook een beetje mag profiteren. Meer boeren zullen omschakelen naar biologisch. Het mestprobleem wordt ook aangepakt, mest van biologische veeteelt is beter van kwaliteit, beter voor de grond en daarom ook meer waard.
De boeren zouden zelf ook een crowdfundactie kunnen houden, maar dat gaat niet werken om echte verandering te brengen, de schaal is te klein (bij individuele actie) of het wordt te ingewikkeld en onoverzienbaar (bij collectieve actie). Boeren willen dit naar mijn inschatting ook helemaal niet, ze moeten dan inboeten aan zelfstandigheid en ondernemerslust. Voor zover ik weet gebeurt het ook niet (er bestaat wel een formule “adopteer een koe” die redelijk succesvol schijnt te zijn), en als het al zou gebeuren slechts in enige mate en daar zal een reden voor zijn. En wie gaat controle houden of de boer aan de welzijnseisen voldoet? Je kunt als individu misschien een boer in de eigen streek sponsoren, maar crowdfunding vinden veel mensen leuker, het is een maatschappelijke aanpak en mensen doen graag dingen samen.

Dank zij jouw gift komen de bestedingen van consumenten nu ten goede aan biologische, verantwoorde productie. Bovendien help je de boer direct om zijn bedrijf duurzamer en verantwoorder te maken. Jouw geld, en alleen jouw geld (dat wil zeggen, niet dat van de consumenten, maar alleen dat van de gevers), wordt aangewend voor het welzijn van dieren en een beter milieu. De consumenten drijven dus enkel de productie aan, de gevers dekken de extra kosten die zaken als dierenwelzijn met zich meebrengen.

Het probleem wordt opgelost dank zij de generositeit van de gever. Blije dieren in de veehouderij (en de pracht en diversiteit van het tropisch regenwoud, wat, volgens een soortgelijke aanpak, kan blijven bestaan), het is voortaan alleen mogelijk dank zij de gever, die zich daarbij best een beetje trots mag voelen.

Dierenwelzijn / Duurzaamheid / Uncategorized crowdfunding / dierenwelzijn / duurzaamheid /

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *