januari 27, 2017 - admin

De alterglobalistische beweging

(in progress)

De centrale leus van de alterglobalistische beweging luidt: “Another world is possible”

Ze vertegenwoordigt een grote diversiteit aan groeperingen, die allen strijden tegen de dominante spelers op het wereldtoneel: het westerse marktdenken en verwoestende exploitatie van de aarde en de mens door machtige corporaties.

Het centrale thema van haar politiek: “Many worlds in one world.” Dat is het kader en daarbinnen laat een diversiteit aan stemmen zich gelden. De alterglobalistische beweging is geen homogeen geheel. Dat laat zich verstaan onder de noemer solidariteit. Groeperingen in delen van de wereld strijden tegen dezelfde zaak, maar ieder wel voor hun eigen zaak. Dat maakt de beweging krachtig, ze opereren min of meer onafhankelijk van elkaar, maar versterken elkaar ook.

De altergobalistische beweging is ook een beweging die onafhankelijk is van religie. Derrida noemde haar een van de mooiste voorbeeld van “messianiteit zonder messianisme”. Messianiteit omdat het een belofte in zich draagt, onder andere de belofte van “de komende democratie”.

Een algemeen thema is verder dat de alterglobalistische beweging zich niet wil identificeren met het westerse dominante discours van linkse politiek en ideologie, die in de twintigste eeuw jammerlijk gefaald heeft. Maar dit brengt bepaalde contradicties met zich mee. Zo zijn mensenrechten een Westers idee, als de groeperingen zich hierop beroepen, wat ze doen, bestaat het risico dat ze zich in de richting begeeft van het discours van de markt en de consumptiemaatschappij. In dit verband citeer ik De Sousa Santos, die dit corrigeert en deze kwestie als volgt herdefinieert:
“We will ask the help of human rights in order to render them unnecessary. They turned us into a global multitude of object of human rights discourses. When we all become subjects of human rights, who will remember the concept of human rights?” (p. 14)
De Sousa Santos spreekt van een “New Global Left”.

De alterglobalistische beweging dreigt ook op te lossen in de gangbare politieke organisaties. Wil ze een beweging van weerstand en verandering blijven, dan dient ze trouw te blijven aan haar eigen ontstaangeschiedenis: zelforganisatie en samenwerking in eigen gelederen. Lokaal georganiseerd, zodat protest ook lokaal in gang wordt gezet en effectief kan zijn. En globaal georganiseerd uit solidariteit en ter machtsvergroting, om een politiek tegengeluid te laten horen, een meer intellectuele organisatie ter beinvloeding en verandering van wereldpolitiek. Een politieke samenballing van krachten die zich o.a. organiseert in het World Social Forum, die in steeds weer een andere stad plaats heeft, waarmee ze een gezicht heeft verworven in de massamedia en zich in een permanente gedaante op krachtige wijze manifesteert op het wereldtoneel.

Uncategorized

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *