november 14, 2016 - admin

De spanning tussen gemeenschappelijk en privaat bezit

Deze notitie betreft: De spanning tussen gemeenschappelijk bezit en privaat bezit, de rol van internationaal recht hierin en de mogelijkheid tot een universele democratie en dialoog tussen de westerse beschaving (ook wel genoemd “The North”) en de “niet-Westerse” beschaving (ook wel genoemd “The South”).

Iets wat hard nodig geregeld moet worden in het internationaal recht, is de legitimatie van gemeenschappelijk bezit van land/grond door bevolkingen/boeren op het platteland. Er moet een notie zijn van gemeenschappelijk bezit in het internationaal recht ten gunste van arme bevolkingen die nu van hun land worden verdreven. Er is een verschil in het logisch niveau van belangen en dat van waarden. Er zijn de belangen van corporaties die gronden willen exploiteren, vaak om grondstoffen te delven of voor “agro-business”. Die corporaties worden daarbij gesteund door de staten. Dat corporaties grondstoffen niet hoeven te kopen, maar wel kunnen verkopen en dat de winsten dus op geen enkele manier ten gunste komen aan de bevolkingen is tot daar aan toe. Dat bevolkingen worden verdreven van hun leefgebied dat mag niet worden getolereerd. Daarom is een oplossing nodig op een logisch hoger niveau, waar waarden in plaats van belangen voorop worden gesteld, dan dat van de staat. Die kan gevonden worden in het internationaal recht. Op dat niveau moet dus de legitimatie van het gemeenschappelijk bezit van land (maar ook van gemeenschappelijke kennis) worden geregeld, zodat het in bezit nemen van grond door corporaties (met steun van de staten dmv een politie-apparaat en zelfs leger) als illegaal kan worden geloochenstraft en de staten op hun vingers kunnen worden getikt en noodzakelijkerwijs een meer verantwoordelijke beleidslijn dienen te vormen.
Zo wordt een “universele democratie” mogelijk en daarmee een dialoog tussen het Westen en het “niet-Westen”, die eveneens zeer nodig is. (Derrida) Het holle westerse markt-idealisme is enorm beperkend. “Een uitsluitend westerse gezichtspunt voor de toekomst van de mensheis is niet alleen ontoereikend maar funest.” (Frits Staal) Europa heeft de capaciteit om identiteiten in zich op te nemen, zoals Derrida betoogt. Daarin ligt haar kracht en de glansrol die zij kan hebben voor de rest van de wereld. De EU heeft ook verantwoordelijkheden te nemen op het gebied van internationaal recht. (Derrida) Daarom moet Europa ook het voortouw nemen in deze zaak.

Europa / Politiek Alterglobalisering / Derrida /

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *